Blogs

Pleasen, perfectionisme, moeite hebben met grenzen stellen of jezelf voortdurend verantwoordelijk voelen voor anderen: veel mensen herkennen deze patronen, zeker wanneer ze te maken krijgen met stress, burn-out of een overbelast zenuwstelsel. Wat vaak wordt gezien als een karaktereigenschap, blijkt in werkelijkheid regelmatig een aangeleerd overlevingsmechanisme te zijn. Onze hechtingsstijl speelt hierin een belangrijke rol. De manier waarop we als kind veiligheid, verbinding en steun hebben ervaren, vormt namelijk de basis voor hoe we later

Voel je je schuldig als het goed met je gaat terwijl een ander worstelt? Ontdek hoe onbewuste overtuigingen en loyaliteiten herstel van stress, burn-out en chronische vermoeidheid kunnen belemmeren. In mijn praktijk zie ik regelmatig mensen die ontzettend hun best doen om te herstellen. Ze leren luisteren naar hun lichaam, bouwen rustmomenten in en proberen beter voor zichzelf te zorgen. Toch lijkt er soms iets onzichtbaars aan de hand. Zodra het iets beter gaat, ontstaat

Liefdesverdriet en diepe rouw raken veel meer dan alleen je emoties. Veel mensen merken dat een verlies niet alleen verdriet veroorzaakt, maar ook lichamelijke klachten geeft. Je slaapt slechter, bent sneller overprikkeld, voelt spanning in je lichaam en hebt minder energie dan normaal. Sommigen ervaren zelfs pijn op de borst of een voortdurend gevoel van onrust. Dat is niet vreemd. Liefdesverdriet en rouw zijn niet alleen psychologische processen, maar ook processen die diep doorwerken in

De laatste jaren groeit het aanbod aan interventies die beloven het zenuwstelsel tot rust te brengen. Van medische injecties en nervus vagus stimulatie tot oorpiercings en hersenstimulatie: allemaal gericht op het verminderen van spanning en het creëren van rust. En in zekere zin doen ze dat ook. Ze kunnen het systeem tijdelijk dempen, de intensiteit verlagen en ruimte geven om even op adem te komen. Maar echte regulatie van het zenuwstelsel vraagt om meer dan

Herstel is niet alleen vertragen, het is ook weer bewegenIn deze eerdere blog schreef ik over het cyclische karakter van herstel. Dat je niet terug bij af bent wanneer het zwaar voelt, maar dat je door een nieuwe laag van de cirkel beweegt. Wat daar onlosmakelijk bij hoort, maar vaak minder aandacht krijgt, is dat herstel vraagt niet alleen om rust, maar ook om beweging. Niet de beweging van moeten of presteren maar in de