Je stapt ’s ochtends de metro in. Mensen kijken op hun telefoon, praten nauwelijks en lijken in gedachten al bij hun werk. Later op de dag voelt diezelfde metro anders. Er wordt gelachen, iemand maakt een praatje, de bewegingen zijn losser. Dezelfde ruimte, een andere sfeer. Misschien zou je bij het bekijken van twee filmpjes al kunnen vermoeden welk filmpje ’s ochtends is gemaakt. Je ziet gezichten en houdingen, hoort stemmen en merkt hoe mensen op elkaar reageren. Al die kleine aanwijzingen vormen samen een indruk, zonder dat je ze bewust één voor één hoeft te benoemen. Dat vind ik een boeiende gedachte: hoeveel merken we op zonder precies te…

Als ergotherapeut werk ik met mensen met klachten. Waarbij ik de laatste jaren dus echt anders en dieper met deze klachten ben gaan werken. Een prachtig proces, dat voor de persoon in kwestie in onze ontdekkingstocht vaak confronterend is. Maar wel tot diepe transformerende verandering leidt, waar in mijn ogen dus de sleutel ligt tot duurzaam herstel. Ik neem je mee… in een stukje van mijn werkwijze… WANT WAT NOU…… als jouw lijf ons iets wil vertellen? Als ons lijf met ons wil communiceren door middel van klachten. Dat het ons wil aangeven dat we niet op de juiste route zitten. Dat we ander werk mogen gaan doen. Dat de…

Misschien is het tijd dat ik stop met proberen mijn visie passend te maken binnen een specifiek hokje van de reguliere gezondheidszorg. Maar mag ik mijn eigen hokje hebben, zelfs binnen het gehele systeem. Als ergotherapeut heb ik eigenlijk altijd heel specifiek gewerkt. Ik koos een duidelijke doelgroep en een vraagstuk waarin ik me volledig wilde verdiepen. In de psychiatrie raakte ik gefascineerd door het brein. Ik wilde begrijpen wat er gebeurde bij bijvoorbeeld een psychose en vooral: ik wilde dat cliënten het zélf konden begrijpen. Want ik zag iets belangrijks gebeuren. Wanneer mensen begrepen wat er in hun systeem gebeurde, ontstond er ruimte. Voor regie, voor motivatie, voor andere…

Voel jij je regelmatig niet gezien, niet gehoord of niet echt begrepen? Merk je dat je steeds opnieuw verlangt naar verbinding met iemand die jou niet werkelijk kan ontmoeten? Dan is de kans groot dat je harder je best gaat doen, jezelf aanpast of juist afstand neemt. Ons zenuwstelsel doet er namelijk alles aan om verbinding te behouden. Maar wat als de diepste les niet is om de ander te veranderen, maar om te leren verdragen, voortduren en voelen? Dit zijn namelijk overlevingsmechanismes die je mag onderzoeken, lees hier. Dat klinkt misschien eenvoudig, maar ik denk dat dit één van de moeilijkste lessen is die het leven ons kan geven.…

Voel je regelmatig weerstand tegen bepaalde situaties, mensen of zelfs ontspanning? Dan ben je zeker niet de enige. Veel mensen denken dat weerstand betekent dat ze iets niet willen of dat er iets mis is met hen. In werkelijkheid is weerstand vaak een signaal van een actief overlevingsmechanisme. Je zenuwstelsel probeert je te beschermen tegen iets wat ooit als onveilig werd ervaren. Door te begrijpen waar jouw weerstand vandaan komt en welke emotie eronder schuilgaat, ontstaat er ruimte om oude patronen te doorbreken en steeds meer vanuit rust, veiligheid en verbinding te leven. Weerstand is vaak niet het probleem Wanneer je weerstand voelt, denken we vaak dat we onszelf moeten…