Energie Herstel
-
Waarom snelle oplossingen het zenuwstelsel niet fundamenteel veranderen
Over hulpmiddelen, verlichting en de laag waar écht herstel begint
-
Uit je comfortzone tijdens herstel: waarom beweging essentieel is voor je zenuwstelsel
Herstellen van een burn-out of ontregeld zenuwstelsel? Ontdek waarom uit je comfortzone stappen helpt bij herstel, energie, veerkracht én het voorkomen van bore-out.
-
Van onbewust onbekwaam naar onbewust bekwaam
Over bevriezen en de verschillende stressreacties van ons zenuwstelsel heb ik al eerder geschreven zie hier en zie hier. Daar leg ik uit hoe vechten, vluchten en bevriezen biologische overlevingsmechanismen zijn, intelligent, automatisch en verankerd in ons systeem. Maar inzicht alleen is niet genoeg. In deze blog wil ik een laag dieper gaan. Want begrijpen dát je bevriest is één stap. Leren hoe je van daaruit beweegt richting integratie, is een proces een proces waarin factor tijd ook een grote rol speelt. En het leren herkennen in het dagelijks leven, er soms eerst een poosje van balen wanneer het elke keer opnieuw gebeurd, steeds vaker een shift maken en uiteindelijk…
-
Zelfafwijzing, moeten en doelen: een onderschatte oorzaak van uitputting
Veel mensen die vastlopen in stress, burn-out of langdurige vermoeidheid zijn gewend om doelen te stellen. Doelen om beter te worden, sterker te zijn, sneller te herstellen of ‘het weer goed te doen’. Wat vaak minder wordt herkend, is waar die doelen vandaan komen. Niet zelden blijken ze voort te komen uit zelfafwijzing, strenge innerlijke eisen en een diepgeworteld gevoel van moeten. In deze blog lees je hoe zelfafwijzing zich kan vermommen als motivatie, waarom doelen stellen dan geen rust geeft en hoe dit het herstel juist kan ondermijnen ook wanneer je alles ‘goed’ lijkt te doen. In veel gesprekken die ik voer binnen de praktijk, zie ik hoe groot…
-
Wanneer nabijheid te veel kostte: over uit verbinding gaan en niet meer kunnen ontvangen
Soms trek je je niet terug omdat je alleen wilt zijn, maar omdat je systeem heeft geleerd dat samen te veel kost. Dat openen gevaarlijk is. Dat hopen pijn doet. En dus ontstaat er afstand. Niet zichtbaar, niet uitgesproken maar voelbaar. In relaties die niet verdiepen. In nabijheid die spannend wordt. In het steeds weer alleen doen. Uit verbinding gaan is geen keuze, het is een bescherming en vaak één die al heel lang geleden is ingezet. Er zijn grofweg twee fundamentele manieren waarop een kind leert omgaan met onveiligheid, emotionele afwezigheid of afwijzing in zijn omgeving. De eerste heb ik uitgebreid beschreven in mijn blog over zelfafwijzing: het naar…